دسته‌ها
مقالات

اسپلیت تی اتصال سه راهی خط لوله

اسپلیت تی یکی از اتصالات پرکاربرد خطوط لوله است که در صنایع مرتبط با خط لوله به کار می رود. در مقالات پیشین در رابطه با اتصالات و نحوه ی نصب آن ها بر روی خط لوله نکاتی را ارائه دادیم. در این نوشته قصد داریم تا نکاتی را به طور اختصاصی در رابطه با اسپلیت تی شرح دهیم. این اتصال در عملیات انشعاب گیری از خط لوله به کار می رود. همان طور که می دانید در عملیات انشعاب گیری نقطه ای را بر روی خط لوله معین می کنند که انشعاب باید از این نقطه خارج شود. در این ناحیه از خط لوله، می بایست حفره ای با اندازه ی معین ایجاد شود تا از طریق آن بتوان سیال را وارد لوله ی انشعابی کرد. برای انشعاب گیری از خط لوله دو راهکار را پیش رو داریم. راهکار اول اینکه جریان سیال درون خط را به طور کامل متوقف کرده و لوله را ایزوله کنیم و سپس در محل مورد نظر برای انشعاب حفره ای ایجاد کنیم. با استفاده از راهکار دوم نیازی به افت در بهره برداری از خط لوله و توقف در جریان سیال نخواهیم داشت. در روش دوم برش را بر روی لوله ای می زنیم که درون آن سیال در جریان است و لوله به اصطلاح تحت فشار سیال قرار دارد. شاید با خود تصور کنید که چگونه می توان بر روی لوله ای تحت فشار حفره ای ایجاد کرد بدون اینکه سیال به محیط بیرونی لوله نشت کند و از آن خارج شود. روش دوم در انشعاب گیری از خط لوله هات تپ نام دارد. هات تپ دارای ساز و کاری است که اتصال اسپلیت تی جزئی از این ساز و کار می باشد. برای مطالعه ی چگونگی اجرای عملیات هات تپ و شناخت اجزای این عملیات به لینک قرمز رنگ مراجعه کنید و برای اطلاع از ساختار و نحوه ی عملکرد اسپلیت تی ادامه ی مطلب را مطالعه بفرمایید.

اسپلیت تی
اسپلیت تی

اسپلیت تی

اتصال اسپلیت تی یک اتصال سه راهی است. یعنی پس از نصب بر روی خط لوله و بهره برداری از لوله  انشعابی مسیری سه راهی را به وجود می آورد که یکی از این سه مسیر به لوله ی انشعابی و بقیه به لوله ی اصلی مربوط می شوند. اسپلیت تی از دو بخش جداگانه تشکیل شده که این بخش ها بر روی خط لوله به یکدیگر پیوسته و متصل می شوند.

هر یک از اتصالات خط لوله به نحوی دیواره ی لوله را پوشش می دهند. این پوشش دهی می تواند به صورت صد در صدی و یا با میزان کمتری وجود داشته باشد. اسپلیت تی اتصالی است که لوله را به صورت صد در صدی و تمام و کمال دربر می گیرد. در واقع بخشی از خط لوله که قرار است بر روی آن حفره ای ایجاد شود توسط اسپلیت تی پوشش دهی می شود.

اسپلیت تی دو وظیفه را بر روی خط لوله برعهده دارد. اول اینکه محل برش هات تپی را نشت گیری کند. یعنی زمانی که برش بر روی لوله ایجاد می شود اسپلیت تی و یا دیگر اتصالات خط لوله مانع از نشت سیال به محیط بیرونی می شود اما اسپلیت تی این کار را با همکاری ولو یا شیر صنعتی انجام می دهد. ولو بر روی اسپلیت تی بسته می شود. ولوها دارای اهرم هایی هستند که با استفاده از آن ها می توان جریان سیال را قطع و وصل کرد. در صورتی که ولو در حالت بسته قرار داشته باشد، اسپلیت تی محل حفره را نشت گیری کرده و ولو مانع از خروج سیال به محیط بیرونی خواهد شد.

ساختار اسپلیت تی

گفتیم که اسپلیت تی از دو بخش جداگانه تشکیل شده. به همین دلیل از کلمه split در اول عبارت split tee استفاده می شود. tee نیز در این عبارت به معنی سه راهی است. این دو بخش جداگانه در واقع دو پد نام دارند که از برش طولی یک قطعه لوله به وجود آمده اند.

قطعه لوله با طول معین – طول این لوله بسته به میزان استحکام مورد نیاز در نقطه ی انشعابی دارد – برای ساخت پدها مورد استفاده قرار می گیرد. این لوله از قسمت طولی به دو نیم با اندازه ی یکسان تقسیم می شود. اندازه ی لوله ای که برای ساخت پدها مورد استفاده قرار می گیرد باید با اندازه ی لوله اصلی برابر باشد تا پس از قرار گیری بر روی لوله کاملاً مماس و فیت بر روی لوله قرار گیرد و هیچ گونه فاصله ای حتی به میزان اندک نبایستی بین لوله و اسپلیت تی وجود داشته باشد، چرا که همین فاصله می تواند نشتی سیال را در پی داشته باشد و عملکرد اسپلیت تی را ناکارآمد سازد.

پس از ساختن پدها یکی از پدها را به عنوان مهم ترین بخش اسپلیت تی انتخاب می کنند. بخشی که وظیفه ی دوم اسپلیت تی با استفاده از آن صورت می گیرد. این بخش نیپل نام دارد. نیپل ابتدایی ترین نقطه ی خروجی انشعاب از لوله ی اصلی است و در منتهی الیه آن شیر یا ولو بسته می شود. همچنین نیپل ارتفاع لازم از جداره ی لوله را فراهم می سازد تا دیگر اجزا به راحتی بتوانند بر روی لوله نصب شوند. نیپل نیز قطعه ی لوله ای با اندازه های مختلف است و ارتفاع آن بستگی به پارامترهای عملیاتی دارد که از طرف تیم فنی و مهندسی تعیین شده و به سازندگان اسپلیت تی ابلاغ می شود اما سایز و یا مقدار اینچ این لوله با لوله ی انشعابی برابر است. بنابراین اندازه یا ارتفاع نیپل در هر عملیات هات تپ متغیر است. نیپل بر روی حفره ای که در مرکز یکی از پدهای اسپلیت تی ایجاد شده جوش زده می شود. جوشکاری نیپل بر روی پد بسیار مهم است. جوش این منطقه باید با استحکام، یکنواخت و کیفیت بالا حاصل شود تا هیچ گونه نشتی در آن وجود نداشته باشد.

پس از جوش زدن نیپل بر روی پد، یک فلنج را بر روی نیپل جوش می دهند تا با استفاده از آن بتوان کل اتصال اسپلیت تی را به ولو متصل کرد.

جوش دادن فلنج بر روی نیپل نیز از اهمیت زیادی برخوردار است. چون این نقاط بدون هیچ گونه محافظ ثانویه بر روی خط لوله نصب می شوند و تنها کیفیت جوش است که تضمین کننده استحکام این نقاط خواهد شد.

البته در برخی موارد و در صورتی که فشار سیال درون خط خیلی بالا باشد، قطعه ی زینی شکلی را به عنوان محافظ ثانویه در محل اتصال بین نیپل و پد جوش می دهند تا مقاومت اتصال افزایش بیشتری داشته باشد.

تمامی این مراحل در محل کارگاه هات تپ اجرا می شود، این کارگاه ممکن است از منطقه عملیاتی فاصله زیادی داشته باشد و یا اینکه به صورت سیار در نزدیکی منطقه عملیاتی احداث شود.

پس از اینکه اسپلیت تی در محل کارگاه ساخته شد به منظور نصب بر روی خط لوله به منطقه ی عملیاتی فرستاده می شود و مراحل نصب را به صورت مکانیکی و یا با استفاده از جوشکاری پشت سر خواهد گذاشت.

دسته‌ها
مقالات

نصب اتصالات خطوط لوله در هات تپ

نصب اتصالات خطوط لوله پروسه ای است که پیش از اجرای عملیات هات تپ انجام می شود. در واقع پیش از استارت خوردن عملیات هات تپ، می بایست بستر عملیات را مهیا و فراهم کنیم. عملیات هات تپ، عملیات نوین انشعاب گیری از خطوط لوله است. صنایعی که از خطوط لوله برای انتقال سیالات گازی یا مایع سایت کاری خود استفاده می کنند، عبارت اند از پالایشگاه ها، واحد های صنعتی و پتروشیمی، نیروگاه ها و اُرگان های خدمات رسان شهری از جمله آب و فاضلاب و شرکت گاز. انشعاب گیری به منظور بهره برداری یا خدمات رسانی جدید در مناطق یا واحد دیگر صورت می گیرد. در عملیات هات تپ انشعاب گیری به روش گرم انجام می شود. خطوط لوله ی تحت فشار در عملیات هات تپ و با استفاده از دستگاه هات تپ برش می خورند و سیالات جاری درون آن ها پس از طی مراحل عملیاتی وارد خطوط لوله ی انشعابی می شود.

این عملیات دارای مراحل مختلف و پیچیدگی های بسیار است و در زمره ی کارهای سخت و پرریسک قرار می گیرد. برای اجرایش تمام و کمال عملیات هات تپ نیاز به اجرای مراحل پیش عملیاتی و مراحل عملیاتی خواهیم داشت تا خروجی انشعاب را به درستی و بدون نقص به کارفرما تحویل دهیم.

نصب اتصالات خط لوله
نصب اتصالات خط لوله

اتصالات

اتصالات یکی از اجزای مهم و ضروری عملیات هات تپ می باشند که بدون آن ها برش زدن لوله ی تحت فشار غیر ممکن است. در واقع آب بندی محل برش هات تپ در حین اجرای عملیات بر عهده ی اتصالات است. اتصالات هدایت کننده ی جریان سیال به سمت شیر و لوله ی انشعابی هستند. این تجهیزات با استفاده از قطعه ی نیپل خود که در تمامی آن ها مشترک است، ارتفاع لازم از دیواره ی لوله را تأمین می کنند و با استفاده از این ارتفاع شیر و ماشین هات تپ نیز می توانند بر روی لوله و به صورت یک مجموعه ی سه واحدی نصب شوند.

نصب اتصالات خطوط لوله با توجه به نوع اتصال، جنس لوله و ضخامت آن و همچنین برخی از مشخصه های سیال تعیین می شود.

چگونگی نصب اتصالات بر روی لوله

در هنگام جمع آوری اطلاعات در رابطه با پیش ضروریات هات تپ ابتدا ضخامت خط لوله را اندازه گیری می کنند. ضخامت خط لوله مشخص می کند که آیا در حین نصب اتصالات بر روی خط لوله می توان از اتصال جوشی استفاده کرد یا خیر. در صورتی که ضخامت لوله کم باشد بدیهی است که اجرای عملیات جوشکاری بر روی آن غیرممکن خواهد بود و دلیل این امر این است که دیواره ی نازک خط لوله به راحتی می تواند در عملیات جوشکاری دچار آسیب شود و در پی بروز آسیب، نشتی و درز سیال محتمل ترین اتفاق خواهد بود. همچنین حرارت ناشی از جوشکاری در لوله های نازک می تواند موجب ایجاد جرقه و اشتعال سیالات شود.

مبحث بعدی تلرانس بارگیری خط لوله است. در صورتی که خط لوله تاب و تحمل بارگیری اتصالات سنگین را نداشته باشد نمی توان در نصب اتصالات خط لوله از اتصالات سنگین وزن استفاده کرد.

فشار سیال نیز موضوع دیگری است که در نصب اتصالات خط لوله باید به آن توجه داشته باشیم. اتصالاتی که استحکام زیادی به نقطه ی خروجی نمی بخشند نمی توانند بر روی خطوط لوله ای نصب شوند که فشار سیال درون آن بالا است. این میزان فشار می تواند اتصال را با سستی مواجد کند و نقطه ی انشعابی را با نقص و نشتی رو به رو سازد.

در نصب اتصالات خطوط لوله دو انتخاب پیش رو خواهیم داشت. اتصالات جوشی و اتصالات مکانیکی.

اسپلیت تی مکانیکی: اسپلیت تی مکانیکی تنها اتصال خط لوله است که دارای قابلیت نصب مکانیکی بر روی لوله می باشد. نصب اتصالات مکانیکی بر روی خط لوله با استفاده از پیچ و مهره ها انجام می شود و هیچ گونه عملیات جوشکاری در نصب آن ها بر روی لوله وجود نخواهد داشت. 

نصب اتصالات مکانیکی بر روی لوله های پلاستیکی از قبیل لوله های پلی اتیلنی کاربرد دارد. زیرا جوش پلاستیک نمی تواند استحکام لازم در محل انشعاب را برقرار سازد.

اتصالات جوشی: نصب اتصالات جوشی بر روی خطوط لوله با استفاده از عملیات جوشکاری صورت می گیرد. این اتصالات می توانند بر روی خطوط لوله فولادی، فولاد کربن، آهنی و یا دیگر آلیاژهای فلزی نصب شوند. جوشکاری این اتصالات بر روی خطوط لوله ی فلزی می تواند استحکام مورد نیاز در محل خروجی انشعاب را تأمین کند.

نصب اتصالات جوشی بر روی لوله

اسپلیت تی:برای نصب اتصالات اسپلیت تی جوشی بر روی خط لوله از عملیات جوشکاری استفاده می شود. ابتدا هر دو پد اسپلیت تی را با استفاده از جرثقیل دستی یا جیم پلاک و یا در سایزهای بزرگ تر با استفاده از جرثقیل های بزرگ تر بر روی خط لوله فیت می کنند. سپس با استفاده از ابزار تراز مایع یا خط کش تراز اسپلیت تی را در جهت عملیاتی و کاملاً عمود بر خط لوله تراز می کنند. پس از آن دو پد از قسمت طولی به یکدیگر جوش داده شده و سپس نوبت به طرفین اتصال می رسد. پس از جوش دادن طرفین اتصال بر روی لوله از تست جوش جهت اطمینان از کیفیت جوش استفاده می کنند.

سدل نیپل: این اتصال به جای پد دارای زین است و زین آن با توجه به سایز و انحنای دیواره ی خط لوله ساخته می شود. سدل نیپل را تنها با روش جوشکاری می توان بر روی خط لوله نصب کرد. دور تا دور زین این اتصال بر روی لوله جوش می خورد. پس خط لوله باید ضخامت مورد نیاز و مطمئن را برای اجرای عملیات جوشکاری داشته باشد.

ولدولت: اتصالات ولدولت استحکام کمتری را در نقطه ی انشعابی ایجاد می کنند و بنابراین فشار سیال درون خط لوله در عملیات انشعاب گیری که از اتصال ولدولت استفاده می کند باید کم باشد. همچنین ضخامت لوله در استفاده از این اتصال باید زیاد باشد زیرا ولدولت را با استفاده از جوش سر به سر یا جوش لب به لب بر روی لوله نصب می کنند.

بنابراین باید بگوییم نصب اتصالات خطوط لوله در عملیات هات تپ بستگی به نوع اتصال و همچنین شرایط و پارامترهای خط لوله خواهد داشت.